Smartphone zoek

Ik ben mijn smartphone kwijt.
En ik dacht ooit wat moet ik met zo’n ding en er gingen regelmatig weken voorbij dat hij alleen stof lag te verzamelen maar nu voel ik me bijna net zo beroerd als die écht-smartphone-verslaafden.

Gistermiddag had ik ‘m nog.
Ik had ‘m meegenomen toen ik Tashi ging opzoeken.
Omdat ik wou uitproberen of ik daar op Simyo kon komen (thuis gaat hij altijd direct naar m’n eigen WiFi).
Maar ik had mijn leesbril niet bij me dus zag ik er niets op en na op de tast het begin van z’n code intikken dacht ik: laatmaarzitten want dadelijk maak ik een fout en blokkeer ik mezelf.

Ik deed hem toen in mijn broekzak.
Of mogelijk jaszak.
In beide zit hij niet.

Hij ligt ook niet op mijn bureau.
Evenmin zit hij in mijn handtas.
Op het aanrecht dan? nee.
Vast klaar gelegd voor een minitrip? Ook niet.
Alle mogelijke plekken al tig keer doorzocht en: zinloos.

Toen bedacht dat ik ‘m hopelijk had aanstaan en dus ‘m gebeld in de hoop *ergens* uit huis Pavol Breslik ‘Dein ist mein ganzes Herz’ te horen zingen.
Maar ‘het toestel is niet bereikbaar’ zegt een vrouwenstem die me uitnodigt de voicemail in te spreken of een sms achter te laten.

Ik probeer de blinde paniek te sussen en te denken: hij kán niet echt weg zijn, hij ligt gewoon (gewoon) ergens in huis en straks valt m’n oog erop.
Dat sussen lukt niet erg.

[gevonden: rechts achter mijn bureau op de grond; Sammie ligt in doosje en weet van de smartphone geen kwaad]