Slapen

Gisteren bezoek ik R. voor het eerst in het ziekenhuis.
Dat is confronterend (laat ik het maar zo omschrijven en nee, ik geef geen details en het heeft ook geen zin me privé te mailen – dat leidt niet tot meer informatie).

’s Avonds om elf uur ga ik naar bed.
Melatonine? de laatste weken heb ik dat regelmatig geslikt en ik heb de illusie dat ik er beter door slaap maar ik wil er ook niet aan gewend raken dus: nee.
Om twaalf uur nog klaar wakker dus opgestaan en melatonine geslikt.
In slaap gevallen.

Een paar uur later wakker door een mug.
En dan nog een mug en nog een en nog een.
Of steeds dezelfde maar het komt erop neer dat ik erg licht blijk te slapen.
Want het zou wel erg toevallig zijn als uitgerekend vannacht er muggen zijn en andere nachten waarin ik wel doorslaap *niet*.

Nu: kapot.
Het is maar goed dat ik niks hoef behalve wachten op PostNL met graan voor de kippen en lekkers voor Loki.