Sightseeing

Toen ik net naar Yuma en Kingman ging, ging ik sightseehen.
Daarna dacht ik: ik weet nu wel wat hier te doen is, ik rijd wat rond, ik winkel, ik lees, ik relax, ik kom tot rust (dat laatste hoop ik dan maar).

Dit jaar beving mij opeens: laat ik eens informeren wat er hier verder te zien is.
In Kingman of liever: op een klein uur rijden van Kingman was dat Keepers Of The Wild. Wilde dieren die waren opgevangen na slecht te zijn behandeld (soort Stichting AAP, dacht ik) en, stond er: ze werden nu gehouden ‘in their natural environment’.
Dat leek me wel wat.

Dus erheen en $ 16 betaald, wat ik vrij veel vond. Als ik er nog $ 8 bij deed mocht ik mee met de excursie waarbij ik ook het voederen der leeuwen ging zien. Alleen was dat pas na drie kwartier dus koos ik voor in m’n eentje rondwandelen.
Dat in m’n eentje was ook letterlijk zo: er was verder helemaal niemand.

Al na een minuut had ik door dat het goedbedoeld maar verder helemaal foute boel was.
Achter hoge hekken en tralies zaten en vooral: lagen in totaal hoogstens 50 dieren. Waarvan de natuurlijke habitat voor het gemak maar even de woestijn van Arizona moest zijn.

Al direct wou ik weg. Maar ik was er met mijn eigen schijterige zelf dus wandelde braaf langs de kooien aangezien in- en uitgang langs dezelfde dame waren en ik (laf! laf!) niet durfde zeggen dat ik zelden zo’n treurig schouwspel had gezien. Ook al wás het vast goed bedoeld.

Nu, weer thuis, zoek ik hun website op. Waar de goede bedoelingen vanaf spatten.
Zelf genoot ik die dag van een erg mooie uitvoering van Der Rosenkavalier. Op de heenweg het eerste bedrijf met als Die Marschallin Teresa Zylis Gara en op de terugweg het laatste stuk van het laatste bedrijf.