Senior

In april ga ik terug naar een plek waar ik eerder was.
We spraken af dat ik deze keer minder zou betalen.
Omdat ze me een prettige gast vinden.

Ze laten mij de keuze: via PayPal of cash.
Zodat ik niet een giga bedrag hoef af te dragen aan een bemiddelende instantie die tussen ons niet meer hóeft te bemiddelen.

Ik heb ervaring met PayPal als winkelier.
Iemand maakte op die manier naar *mij* over (zonder overleg) en dat kostte mij veel geld – zeker gezien de waarde van het artikel.
Dus: cash.
En omdat mij dat handig leek, nam ik het grootste deel al toen via ATM’s op.

Vandaag ben ik de allerlaatste dingetjes uit de allerlaatste Amerika-doos van vorige keer aan het opruimen en opeens overvalt me: waar zijn die dollars eigenlijk?
Lichte en dan toenemende paniek want: geen idee.

Ik probeer wat verstop-plekken die me logisch lijken.
Niks.
Ik doorzoek de koffer die ik mee had: ook niks.
Pieker pieker.

Tot ik me over dit senior moment heen zet en écht logisch ga denken: zouden de dollars zitten in het kistje waarin ik ál mijn buitenlandse geld bewaar?
Dus ook de Britse Ponden en de Zwitserse franken.

Inderdaad.
Soms moet een senior, báng voor die senior moments, niet te diep denken.