Aangezien de kippen binnen eieren leggen (de Barneys 1-2 per dag, Hillary & co zijn alweer gestopt) staat de hele dag de schuurdeur open.
Van kwart over vijf ‘s ochtends – o got 🙁 – tot tegen half tien ‘s avonds.
Met als neveneffect dat de koolmeesjes uit de wijde omtrek nu niet meer wachten tot ik handjes kippengraan en duivenpinda’s gooi maar dat zelf komen halen.
Ik zie ze bovenop de schuurdeur zitten, even loeren naar binnen. Snelle duikvlucht, hapje in snavel en rap weg en proppen in het hongerige snaveltje van een kid.
Hartstikke goed en om het ze niet extra lastig te maken (hoewel ik niet de indruk heb dat ze daar echt lást van hebben) zet ik de deur niet op een kier maar bij goed weer op wagenwijd open.
Tien minuten geleden is het tijd voor knagers voeren en in de schuur hoor ik het geluid van heel klein paniekerig zich klem gevlogen hebbend vogeltje.
Ik vind het in een hoek bij het raam (de verkeerde hoek).
Jonge winterkoning die ik heel voorzichtig vastpak, hand weer open buiten de deur en vrij!
Op die momenten wil deze stadsmens wensen uitspreken (“het ga je goed vogeltje”) en begrijp ik ook iets van die rare vrouw die Bokito te na kwam en die kennelijk nooit Gorilla’s in the Mist had gezien.
dat is wel een handige voorziening voor koolmezen
c.s.
mogen ze een volgende keer mee als je nieuwe voorraad gaat kopen? dan wijzen ze je het lekkerste voer wel aan: doe die maar. 🙂
Ik tracht het op te lossen via een lopend buffet.
Ook de zakken met cavia-voer en konijnenvoer staan open. Daar zitten weer andere graantjes in dan in het kippenvoer.
dáár zullen wel dieren op afkomen, zo’n lopend
buffet.
laat je het weten wanneer er zoveel bezoek komt dat je je voorraden moet vergroten? 🙂
Heb je geen kippenluikje?
Een kattenlukje, maar dat moeten ze openklappen.
Tot de katten het deurtje er weer eens uit rennen – misschien zou dat zo laten dan inderdaad een optie zijn.