Sally

Sally moet vandaag voor controle naar de dierenarts.
Ik haal haar op in Amsterdam en breng haar naar Alkmaar waar dierenarts Arjen zegt dat oogjes en oortjes goed zijn (maar voor de zekerheid krijgt ze nog een prik).
Alleen de pootjes – de plekjes daaronder worden niet erg beter.
Zodat, vermoedt hij, ze pijn heeft als ze erop zit.

Blijven smeren?
Kan in elk geval geen kwaad, maar of het hélpt?
Het enige dat we kunnen doen is Sally een zachte, droge ondergrond geven.
Wat voortaan altijd zal moeten aangezien dit konijn hiervoor blijkbaar gevoelig is.
Komt vaker voor bij haar type (Rex-konijn).

We bespreken of Sally ooit nog buiten kan.
Alleen als het droog is.
Dat is lastig in Nederland.
Of anders: alleen als ze droog gaat zitten als het nat is.
Maar leg dat een konijn maar eens uit.

Ik ben bang dat Sally binnenkonijn moet worden.
Of buitenkonijn met een grote overkapping (en een kleine ren).
Waarbij een probleem is dat mensen die binnenkonijnen willen vaak hechten aan knuffelen en daar doet Sally niet aan.
“Ze is niet agressief” zegt assistente Petra over mijn gromkonijn.
“Maar ze wil niet aangeraakt worden.”

Petra belooft om áls ooit iemand vraagt naar een konijn als Sally, aan mij/ons te denken.

Ik ben verdrietig om Sally.
Als Sally wist wat haar boven haar hoofd hing, zou zij dat vast óók zijn.

Thomas heb ik nog niets verteld.