Andere mensen leiden vast een spannender leven dan ik.
Zelf beleefde ik vandaag
– dat het in mijn voorkamer weer is gaan lekken (was een half jaar oid niet gebeurd), op 7 punten stroomt het naar beneden, daar staan nu bakjes onder omdat het met kranten niet meer te deppen was
– dat Lucella Carasso het waagde de ochtenduitzending van het Radio 1 Journaal af te sluiten met “ik wens u een Mooie Dag”, wat ik heel erg prima vond want die Rob Trip kan me niet snel en grondig genoeg worden uit-gedreven
– dat ik nu echt de bidprentjes heb opgeborgen
– dat ik pakjes weg bracht naar het postkantoor
– dat de Plusmarkt alleen rosbief met peper had zodat ik runderpoulet kocht wat nog goedkoper blijkt dan rosbief ook
– dat telkens wanneer ik denk ‘nu blijft het een tijdje droog’ en ik de knagers vers hooi breng het binnen tien minuten hartstikke nat hoost
– dat Guus een jonge mus heeft gevangen die hij in mijn kamer komt opeten
– dat ik nu ga backuppen
en wat beleefde *jij*?
Ik kijk hier naar buiten en zie kleine schrale vakantiegezinnetjes in de gutsregen rondlopen. Zie vooral hoeveel plezier ze hebben, met niets om niets. Mensen die mij zeer te na staan.
Bedoel je nou: mensen die mij ‘na staan’ = dierbaar zijn of die mij ’te na komen’.
En: was jouw dag hoe hún dag was?
Als een soort afgeleide?
Slip of the pen. Na staan, dus. Niet te na staan.
Mijn eigen dag begon met chagrijn vanwege het weer, de ramp van een mooie schaal die kapot viel en nog zo wat ellende in pocketformaat.
En toen die vakantiemensen die om niets plezier hadden, in de regen. Waardoor je een gratis lift krijgt: niet zeuren, avanti!
Ik heb vandaag de laatste dozen ingepakt, de keukentrap en de strijkplank vastgeplakt met tape, handzame bundels gemaakt van m’n schilderijen en samen met de hulp gecontroleerd of alle kasten écht leeg waren (ja). Straks ga ik de instructies uittypen voor de zus die donderdag de verhuizers én de mensen van de kringloopwinkel ontvangt, zodat iedereen krijgt wat hem/haar toekomt en de uitpaklijst (wat zit er in welke doos) maken.
@ Hansje: ziejewel – andere levens zijn véél spannender!
@ Jeanne: Maar zó spannend is het maar eens in de (pakweg) vijftien jaar, hoor! 😉