,,Toen ik terugkwam uit het buitenland ben ik als Rotterdammer geschrokken dat mensen uit andere landen mij op straat niet meer aankijken omdat ze zich minder voelen. Ik schrik als ik zie dat mensen met een wat vreemde naam onder op de stapel sollicitatiebrieven komen. Ik schrik als ik in kantines in bejaardenhuizen zit en mensen daar hoor uitleggen dat de dreiging bij de buitenlanders zit.
Ik schrik als er een minister zit die als enige doel heeft dat er niet meer mensen binnenkomen.”
(Bron)
jeanne, dank. met plezier gelezen en ook al aan
iemand doorgestuurd.
Schrikken doe ik er niet meer van. Maar me erbij neerleggen? Nóóit!
@ Jonneke: Misschien is die Lubbers iets te los met de handjes met vrouwen maar verder deugt-ie volgens mij heel erg.
En met het vorderen der jaren in toenemende mate.