Het moest er maar eens van komen.
Het lijkje van caaf Nina uit de kooi op tafel ruimen.
Gisterochtend was ze stilletjes, gistermiddag haalde ik haar binnen.
Een snel ademend caafje dat niet wou eten en drinken.
Eigen dierenarts gebeld die geen dienst had. Overlegd met R.
Besloten te wachten tot het spreekuur van vandaag half negen.
Gisteravond half tien: Nina dood.
R. gemaild, Hansje gemaild, tranen.
Half zes op. Op het overloopje boven Guus knagend op iets dat kwa formaat tussen muis en rat zit (ik heb een zeer gevarieerde muis-rat-achtigenpopulatie in de tuin).
Nu even niet denk ik en hoop dat-ie ‘m in elk geval opvreet.
No such luck.
Beneden nog eens goed naar Nina gekeken. Hand op het lijfje.
Ja, echt dood.
Nu opgeruimd dus.
Muis boven nog niet.
Er zijn dagen dat ik wou dat mijn ‘dappere krijger’ gewoon een gezellige theemuts was en dat-ie niet zo nodig hóefde.
Hè, wat sneu.
Akelig is dat altijd als zo’n beestje doodgaat. Het hoort erbij en het is ook geen reden om dan maar geen beesten te nemen, maar dit onderdeel kan je missen als kiespijn! Gelukkig klinkt het wel alsof Nina niet lang geleden heeft, dat is dan tenminste nog iets positiefs.
Veel sterkte ermee.
En hopelijk brengt Guus de komende tijd niet te veel dode diertjes het huis in.
gezellige theemuts is niet per definitie: geen dappere krijger.
ik heb een poes gekend zonder nagels, en die er toch in slaagde haar vrouwtje te trakteren op dode muis.
Ach gosie,sterkte ermee hoor Jeanne!
Akelig altijd als één van je dieren dood gaat. Veel sterkte Jeanne
Theemutsen worden het nooit, ook al doen ze soms alsof.
Wij leven met je mee!
Veel sterkte van @ntoinette + de 2 theemutsen.
Oh wat naar, sterkte Jeanne….