Rouw

Soms moet een ander zeggen wat voor de hand ligt en wat ik zelf niet zie.

Dit is *niet* dat huisjes niet zo leuk waren als ik had gehoopt.
Dit is idd rouw.

De reis die ik zou hebben gehad als Roelof niet dood was gegaan.
De reis waarover ik anders hém zou hebben verteld.

Ik heb het vaker rationeel gezegd maar nu ervaar ik het dus: hij ging dood eind september en eerst ging ik rouwen en een dikke maand later dacht ik ‘kom, laat ik eens naar de dokter gaan met een klein mankement’ en belandde ik in een doodenge medische molen met artsen die zeiden dat het vast kanker was en een operatie en herstel daarvan en tóen moest ik nog rouwen maar toen liepen alle emoties door elkaar en was niks meer helder.

Misschien is dit nu de trigger.
Voor de rouw.
Hoe dan ook: het voelt kut.