Roos

Toen de vijver werd gedicht vroeg ik de tuinman ook de roos die er naast stond te snoeien.
Omdat die er overheen hing en me het uitzicht benam.
Hij vatte dat op als ‘afzagen tot de grond’ en we hadden het niet besproken maar goeie kans dat ik dat in mijn hart óók bedoeld had.
Dat was begin april.

De laatste maand bloeien er steeds meer een- en meerjarigen feestelijk op de grond die ooit de vijver was.
Ik fotografeer bloemen, ik fotografeer bijen en hommels en libellen en vlinders (die laatste tot nu toe met weinig succes).
En dan zie ik het: de roos is bezig zich terug te vechten.
En niet zo’n beetje!
Weelderig sprankelend groen blad.

Welkom terug, Roos!
En good for you dat je je er niet onder hebt laten krijgen.