Terwijl ik bezig ben met falling back in love with Tashi werp ik een blik op de polder vanuit L.’s tuin.
Zij heeft een ander uitzicht dan ik. Mooier. Weidser. (wijdser?)
Wel meer de hoogspanningsmast in het zicht maar mij stoort die al een tijd niet meer (toen ik hier net kwam wonen wel). Hij kan zo mooi glinsteren in de zon. Er kunnen zo mooi vogels in zitten.
Ik zie een roofvogel over de polder scheren. Stevig gebouwd. ‘Stocky’.
Wat zou het zijn, denk ik, en maak zoveel mogelijk foto’s in de hoop dat die duidelijk zijn.
Dat valt vies tegen.
Hier zit roofvogel in de mast.
Hier vliegt roofvogel weer uit de mast.
Ik gok op buizerd.
Goed gegokt. Heb je hem/haar ook horen roepen? Ze miauwen heel goed 😉
Kie-je! Kie-je! Een geluid waar ik nou echt gelukkig van word. De poezen onder de vogels: buizerds. Met een beetje geluk zweven ze hoog in de lucht boven mijn wijk, ’s zomers.
Ik zie ze hier ook steeds vaker: bos en weide in de buurt, maar vooral (pragmatische beesten) snelwegen. Dus als er weer een paar steeds rond dezelfde plek blijven cirkelen, ligt er geheid weer iets platgereden op de weg.