Relaties

Klaartje was broeds.
Klaartje is een hybride legkip. Dat is het soort kip dat wij huisvesten in batterijen. Die leggen erg goed en die worden nooit broeds.
Klaartje wel.

Dus haalde ik haar van het ‘nest’. Dus sloot ik het nest af. Dus probeerde ik haar te verleiden met lekkere hapjes opdat ze niet na een paar zaadjes en een slok water zou terughollen naar haar NIKS maar zou blijven smullen en dan vergeten waar ze ook weer mee bezig was.
Zinloos.
Ik haalde haar met haar lieve warme onderkantje meermalen door koud water.
Ik hing haar nog nét niet in een juten zak aan de waslijn.

Sinds zondag is Klaartje niet meer broeds. Nou ja, nog een beetje.
Ze overnacht in het leghok en ze maakt boos-broedse geluidjes. Maar ze loopt rond en ze eet.
Mij gaat ze uit de weg. Want ze kent haar pappenheimers: ik ben die creep die als je niet oppast met je gaat rondsjouwen (en pas op voor water!).

Greta en ik hebben intussen ook een bijzondere relatie opgebouwd.
Ze ging tijdens de psychose van Klaartje *niet* optrekken met Bernadette en An. Ze wou optrekken met mij.
Zodra ik in de tuin was sjokte ze achter me aan en hoogtepunt was als ik wat wormen voor haar groef (of een steen of stuk hout verlegde waar ook insecten en wormpjes onder liggen).

Greta en Klaartje zijn nu weer vriendinnen.
Tot ik de tuin in stap.
Dan ben ik Greta’s haan.