Heel vroeger hadden L. en ik jonge mensen uit het dorp die op ons huis pasten als we op vakantie waren.
Of via-via-kennissen uit Amsterdam.
De ervaringen waren so-so.
Van de jonge mensen ontdekten we later dat ze helemaal niet hier waren geweest maar alleen de dieren hadden gevoerd want na ónze deal hadden ze elders in het dorp een mooier oppashuis gevonden.
De via-via-kennissen waren hebberige types die de provisiekast leeg vraten, de nieuwe boeken uit de boekenmolen ruw opengevouwen lazen én mijn computer nieuw indeelden en toen ik daarover opbelde ijzig zeiden “ik weet niet wat je bedoelt”.
Daarna kwam R. oppassen.
Maar nu is er geen R. meer en nu komt N. die ik nog niet ken maar ze is de dochter van een vrouw die ik uit de Knaagdierenopvang ken en ze schijnt gek te zijn op dieren en past vaker op bij mensen.
Ik wil het heel graag óver laten.
Niet over alles piekeren en zeuren.
Maar een paar dingen wil ik geregeld hebben en nu weet ik niet wat normaal is.
Daarom: meedenken mág (jazeker! soms mag dat!).
Ik wil regelen: geen feestjes. Niet roken.
Niet aan mijn PC zitten. Missch moet ik die voor de zekerheid blokkeren met een wachtwoord? Hoe?
Mijn nieuwe boeken lezen lijkt geen probleem te zijn want ze leest niet, weet ik van haar moeder.
Maar wat regelt een mens vérder in deze omstandigheden?
De telefoon? Iets anders? Wát?
En: mag ik vragen om regelmatig even een berichtje hoe het met Loki gaat?
Of zal ze dat ervaren als op haar huid zitten?
Geef een reactie