Postbode

Vroeger, toen PostNL nog niet bezuinigde op de bezorging, had ik een prima postbode.
Zo iemand die wist wie ik was.
Dat ging zelfs zó ver dat hij soms een brief afgaf met de woorden “een brief van X! Uw dag kan niet meer stuk!”
X was een vriendin met wie ik jarenlang erg intensief correspondeerde.

Toen hij wegging, belde hij aan om afscheid te nemen.
Omdat we “zo’n leuke band hadden”.

Nu wordt de post bezorgd door vrouw op een scootertje.
Niet alleen heb ik geen band met haar (een band met de postbode is ook geen must) maar ze maakt fouten.
Zo heb ik nu voor de tweede keer in zes weken geen Vara-gids.
En viel gisteren (gotzijdank!) wél een online bij de opera in Hannover besteld concertkaartje in de bus waarvoor ik al het ergste vreesde – maar ook een hartelijke vakantiekaart uit Schotland.
Voor Trijntje en Jolke in Groet.

Dát was die aardige jongen van vroeger nou nooit overkomen.