Post

Wekenlang bestelt vrijwel niemand iets en dan bestellen mensen opeens een pin en een magneetje.
Vanwege de vrijwel dichtgeplakte brievenbussen verpak ik de eerste pin minder goed dan ik normaal zou doen (geen luchtkussenenvelopje) in de hoop die zo door de gleuf te kunnen duwen.
Helaas.
Een dag later dus afgegeven bij een postkantoor in Alkmaar.

Wanneer ik thuis kom is de bestelling van die magneet betaald – waarom kon dat nou niet een paar uur eerder?
Dan had die envelop meteen mee gekund.

Omdat deze klant zélf in Alkmaar woont (maar helaas niet aan *mijn* kant van de stad) stap ik direct weer in de auto en doe de magneet bij haar in de eigen brievenbus.
Omdat ik niet weet hoe vaak ze daarin kijkt (hij staat los buiten), stuur ik haar een mail om dit te melden.
Geen reactie.
Misschien denkt ze dat ik nu winst heb gemaakt op de verzendkosten (wat niet het geval is, aan benzine kost zo’n privé-bezorging juist méér).
En misschien denkt ze helemaal niks.
Wie zal het zeggen.

Gisteren wordt opnieuw een pin besteld.
En betaald.
Ik móet natuurlijk het kleine eren.
Maar soms valt me dat zwaar.