Pil

Af en toe vertel ik hier een droom.
Ik heb er meer, véél meer en op die enkele (1 op 75?) leuke na zijn ze neutraal – een paar – maar meestal vervelend tot gruwelijk.

Ik kan mijn huis niet vinden, ik word eruit verdreven, ik probeer aardig te worden gevonden in groepen (who am I kidding), ik loop afspraken mis en vannacht fietste ik bijna Saddam omver me realiserend dat als ik dat echt deed ik zeker dood zou gaan.
En dat was nog het slapste stukje van deze nacht gruwel-dromen.
In andere deed mijn ziel pijn.

Nu mailt iemand me: ik kan je een slaappil sturen.
Seresta. Voor een droomloze nacht.
En eerst reageerde ik niet.
Want ik en pillen – no way.
Zij: heb je m´n mail niet gelezen.

Ja dus. En dan: stuur maar.
En 99% van mij ziet het als een zwaktebod.
Maar 1% zou zo graag een keer lekker, ongekweld zeveneneenhalf uur slapen.