Waarom denken reclamemakers toch dat ik me voel aangesproken door ordi-stemmen?
Als gulle gewone vrouw in de commercial over de ‘freiwilliges van de sonnebloem’.
En als ondernemer door die enge Jelle van ‘dát is snel’.
En als ik me *niet* voel aangesproken – wie dan wél?
ordi types misschien? 😉
die reclame van de snelle jelle heb ik ook gehoord, en
dacht: hè?! jammer, want ik kocht die dingen wel eens.
Ik haat-haat-haat vooral die ene die weer terug is: ‘practice what you preach’ van dat schorre hockymeisje met beugel (hoezo heb ik vooroordelen?).
Beugel??
ik haat haar gewóón, zonder een idee over beugel of wat dan ook.
Dat zgn sexy schorre waarvan ik alleen maar denk: o got, keelkanker!
maar dat is dan bedoeld als geil voor mannen ( neem ik aan, aangezien het voor mij als vrouw niet werkt).
Niet ordi, maar wel heel irritant door de onzinnigheid vind ik die reclame met ‘morgen is vandaag’. Stupide: vandaag is vandaag en morgen is morgen.
En nog steeds heel irritant maar (voor mij) wél zinvol, vind ik ‘kip, het meest veelzijdige stukje vlees’. Elke keer als ik trek heb in kip weerhoudt die reclame me ervan om ’t ook echt te kópen. 😉