De fase optutten ligt alweer een aantal decennia achter mij.
Toch dacht ik een maand of wat geleden: mascara.
En: wenkbrauwenpotlood.
En ook: eyeliner.
Dat ging geleidelijk.
Eerst arriveerde de mascara en die smeerde ik op mijn wimpers en ik was er niet kapot van.
Het plakte nogal aan mekaar en om nou te zeggen dat mijn ogen opeens ‘sprekend’ werden: nee.
Toen het wenkbrauwenpotlood.
Ik trek voorzichtige streepjes maar zie eigenlijk geen resultaat.
De eyeliner dan.
Als potlood, niet als verf want ik voorzie alleen een hoop mislukt geklieder als ik dat zou proberen.
Ik trek ferme strepen en het oogt ‘dramatisch’ maar niet echt mooi.
Waarbij ik ernstig word gehandicapt door het feit dat ik zonder leesbril niet veel zie en de online aangeschafte vergrotende spiegels zijn of gewoon flut of vergroten niet op de manier die ik nodig heb.
Het enige dat ik overhoud aan mijn excursie in optut-land is dat 1 van de online-bedrijven me mini parfum-flesjes toestuurt.
Waaronder Opium dat ik vroeger wel gebruikte.
Zo’n miniflesje neem ik mee naar Lucia in München.
Helaas heb ik het nog niet achter de oren gesmeerd wanneer ik in de armen loop van Pavol Breslik.
Leuk dat je die spulletjes hebt gekocht. Je ziet er nog goed uit en met een beetje hulp van die potloodjes kan je dat effect nog verhogen. Het is een kwestie van het potloodje goed slijpen en weer even oefenen. Ik kon het ook niet direct, maar na wat oefenen is het echt wel mooi. Je moet even uitzoeken wat bij jou past en hoe jij het wil hebben. Geef de moed niet op. 🙂
Wel lastig van die bril, maar fel licht helpt misschien ook.