Opschudding

1x andere ‘heftig’ dan – daarna moet ik echt naar bed.

R. en ik aten bij SanGiovanni tegenover de Stopera.
Daar hebben we nu een aantal malen gegeten en het was érg lekker.
Beetje klunzige bediening (buitenlands typ, niet per se Italiaan, dat beroerd Nederlands sprak) maar smakelijke pizza en sla.

Vandaag bestelden we onze vaste pizza: R. 4 fromaggio, ik frutte di mare. Met gemengde sla voor 1 persoon vooraf die ik dan voor 2/3 zou opeten waarbij R. ook wat dingetjes eruit zou prikken.

We zaten te wachten op onze bestelling toen een man naar binnen liep die begon te schreeuwen.
Dilemma: doen of je niets merkt of kijken? Kijken dus (ik) en doen of je niets merkt en stiekem kijken (R.).
“Ik heb 20 Euro gegeven!” riep hij steeds. En dat hij een broodje showarma had gegeten en dus 15 Euro terug wou.
De man van de bediening leek te willen sussen, de man van de keuken schreeuwde terug.
(de andere middelbare stellen in de zaak voelden zich duidelijk ook ongemakkelijk)

Mijn eerste reactie was: de man is een opgewonden misschien wat dronken klant en geef ‘m desnoods dat geld want dat geschreeuw maakt dat de gezapige echtparen die er nu zitten niet meer terugkomen.
Maar R. (Amsterdammer, weet van de praktijken van de grote stad) hield voor mogelijk dat het een soort afpersing was. Dokken anders kom ik hier elke dag op deze manier stennis schoppen.

Na een tijdje kwam de politie. Twee potige agenten gingen in gesprek. En gingen na een tijdje weer weg.
Waarna de opschudding voorbij was.
Geen idee hoe ze het hebben opgelost.
Maar hóe het ook was, knap was het wel.

Erger was dat het eten niet lekker was.
Dat de sla pas werd gebracht toen wij er ná de pizza zelf nog om vroegen – ala.
Ter compensatie kregen we twee espresso gratis.
Maar de sla was niet zo lekker als hij vroeger was.
En de pizza’s waren te zout.