Ik heb me aangemeld voor een proef waarbij ik regelmatig opdrachten krijg om de chaos in mijn leven te verminderen. De zakelijke chaos. Van de chaos in mijn ziel blijft iedereen af.
Vandaag krijg ik opdracht 1:
Om je administratie op orde te maken MOET je de komende dagen, of langer als het nodig is, elke dag een half uurtje met je paperassen aan de slag.
Waarom moeten?
Lijkt me logisch:
zolang je niet weet of al je bankafschriften opgeborgen zijn
je geen idee hebt of al je rekeningen zijn betaald
er misschien nog fakturen zijn die aan jou betaald moeten worden
je het saldo van je bankrekening niet kunt vertellen
er overal papierzaken op stapeltjes liggen
dan is je administratie onoverzichtelijk en dat kan je geld kosten. Noodzakelijk dus dat je dát in orde maakt!
Waarom dan niet gewoon een dag of wat doorwerken en het op orde maken? Omdat het je dan waarschijnlijk al weer snel zal gaan tegenstaan. Dan leg je het ‘even’ opzij en ga je ‘straks’ weer verder… maar de termen ‘even’ en ‘straks’ zijn nogal rekbaar voor iedereen die geen zin heeft om af te maken waar ie aan begonnen is.
Ik ben geheel overtuigd want als ik bv de brief over de snelheidsovertreding niet had opengemaakt had ik nu méér moeten betalen (bij de aanmaning). En eerder deze week moest ik 5 Euro boete betalen omdat ik de vorige Visa-rekening niet had betaald (nl. op een niet terug te vinden stapel gegooid).
Aan de slag dus met de grote doos die al jaren staat en na precies een half uur: tada.
Zo ook ontdekt dat R. zo lief is geweest me een kopie van de basishandleiding voor mijn nieuwe fototoestel toe te zenden.
Morgen weer een half uur. En dan ook de software voor het nieuwe fototoestel installeren en daar voorzichtig mee gaan spelen.
APPLAUS!!! En hoe voelt dat?? Geweldig toch 😉
@ karin: YES!!