Ergens onder iets anders vind ik op de tafel beneden het bloknootje met welk pakket met welke inhoud (zo’n beetje) ik wanneer verzond. Pakket 5, verzonden op 30-4, bevatte magneetjes en boekenleggers van de groothandel waarvan ik de spullen kwijt ben.
Dus doorzoek ik het huis op lege dozen die zijn bewaard voor hergebruik, ook het oud papier en jawel: doos 5 *is* aangekomen. Ergens in mijn huis moeten ze dus zijn, de magneetjes en de boekenleggers.
Hier bv
of hier
ooooohh, wat erg en wat kan ik me voorstellen dat je dingen kwijt raakt. Ik ben nu ook bezig, op Marktplaats en moet daardoor steeds aan jou denken. Alles op de foto zetten, daarna op Marktplaats, artikel beschrijven, denken over waarde (emotioneel maar natuurlijk in’t echie!). En dan het wegzetten zo dat je het later, als iemand het wil kopen, weer kan vinden. En dan onder het onderhandelen het ergens zetten om alvast in te pakken, wegen en adresseren. Om dan later een bericht te krijgen dat de koop niet door gaat of als er betaald wordt niet meer weten waar het ook alweer om ging . . . . .
Lies! eindelijk iemand die *precies* begrijpt wat ik bedoel!!
En intussen heb ik wel de boekenleggers gevonden dús de magneten moeten er ook zijn (want arriveerden in dezelfde doos) maar die vind ik dus *niet* 🙁