Vanochtend was ik in de bus van het borstkankeronderzoek.
Expres op een andere dag dan besteld omdat ik geen zin had met dorpsgenoten te gaan zitten zenuwen.
Ik zat er dus met vijf vrouwen die ik niet kende van wie twee me best aardig leken.
Ze bespraken met elkaar het onderzoek en dat het zo meeviel: maar 2x geplet worden, 1x per borst.
O, dat is nieuw, dacht ik. Want volgens mij was het toch echt vier maal.
Ik was als laatste aan de beurt (na mij was een pauze).
“Hoe oud was uw moeder toen ze borstkanker kreeg” vroeg de pletvrouw,
“Jong,” zei ik. “36 of 37.”
Had ik iets bijzonders aan mijn borsten gevoeld? Nee.
Plet, deed de machine. Plet. En toen nog 2x ‘plet’.
Die andere vrouwen hadden blijkbaar geen moeder die borstkanker had gehad.
Over twee weken krijg ik de uitslag.
Maar het kan “iets later” worden.
volgens mij is het normaal dat 4x pletten. Bij mij ging het in elk geval ook zo en mijn moeder heeft geen borstkanker gehad.
Drie vrouwen zeiden dat ze maar 2x geplet waren.
Zelf houd ik het er maar even op dat tot tegenbericht ik geen borstkanker heb.