Ok! een herinnering dan

Wanneer ik Kingman uitrijd naar het noorden doe ik dat over de Stockton Hill Road.
Een paar jaar geleden was dat een zandweg, nu is die geasfalteerd. Zodat ik aan het eind links naar Dolan Springs kan (en de snelweg terug naar Kingman of naar rechts naar Las Vegas) of rechts naar de Skywalk over de Grand Canyon.

Ik rijd die weg graag. Links en rechts woestijn.
Planten, cacti, dieren.
Overal is het interessant als je de auto stilzet en uitstapt.
Toch is het altijd: wáár zal ik het doen.

De laatste keer koos ik voor: als die ene auto me is gepasseerd. En het was een goede keuze, ik beleefde schitterende woestijn en nam wonderbaarlijk mooie foto’s die dus allemaal in het niets zijn verdwenen.
Daarna reed ik verder en na een paar km stonden midden op de weg een roodbruine koe en haar kalf.
Ik stopte op honderden meters afstand (veilig!) maar ons tegemoet kwam een vrachtwagen zoals in de film Duel van Steven Spielberg.

De koe stak langzaam over, het kalf bleef staan.
O got.
De vrachtwagenchauffeur stopte op enkele tientallen meters van het kalf.
Samen wachtten we wel twee minuten.
Toen liep het kalf naar de moeder.
Chauffeur en ik reden verder en groetten elkaar.

Ik stopte verderop en nam een aantal schitterende foto’s van het groepje koeien.
Ze keken me aan, er was contact. Echt te gekke foto’s.
Maar helemaal verdwenen dus nu.