Zagen we dinsdag dat Guus vond dat de pinguins moesten worden ingevoerd, zien we vandaag dat de Ziggo-kastjes van de `interactieve tv’ nog niet zijn geïnstaleerd.
En hij weer slapen, na het ontbijt. Dat was om 7.30 uur, daarvóór had hij al een wandeling door het dorp gemaakt.
En Sammie? Als steeds: ik er uit, hij er op.
ze maken niet de indruk dat ze mij heel erg missen….
Nee. Dan moet je toch, vrees ik, aan de hond…-
maar laten ze dat dan niet zien als je thuisbent dan? Door eerst enthousiast naar je toe te komen en dan opeens te bedenken dat je ze in de steek hebt gelaten? Dus zich even een tijdje van je afwenden, waarna het leed weer geleden is.
Sammie pleegt direct naar me toe te komen en heel aanhankelijk te doen.
Guus vlucht eerst de tuin in en kijkt het even aan.
Toen ik de vorige keer uitgeput in bed viel lag ik ingeklemd tussen twee katten.
Mn van Guus is dat bijzonder, die slaapt vrijwel nooit op bed en zeker niet tegen me aan.