Normaal

Ik hoor veel mensen klagen over dat ze niet naar vrienden kunnen of niet naar de kroeg of dat ze hun kleinkinderen niet mogen zien.
Ik begrijp het.

Tegelijk gaat het wat langs me heen.
Mijn leven bestaat al heel lang uit thuis zijn in m’n eentje en af en toe naar de supermarkt en soms een opera en natuurlijk de Amerikaanse woestijn.

Ik mis nu een opera in Amsterdam en een opera in Zürich.
Wat jammer is, maar ik kan zónder.
Erger vind ik dat mijn reis naar Amerika die ik in mei zou hebben niet doorgaat.
Ik heb die woestijn-reizen met de woestijn-diertjes nodig om op te laden.

Maar na de eerste schrik ben ik daar nu ook aan gewend.
Het is balen, maar ik overleef het wel.

Soms, nu bv, heeft het leven als een sociale kluizenaar duidelijk voordelen.