Nina

Negen dagen zit Nina nu in een kooi op tafel.
Zo kennen we elkaar niet.
En eerst dook ze weg en als ik vriendelijk tot haar sprak dreigde ze in caventaal (die ik eerst niet verstond maar na googlen wel).

Na een paar dagen kreeg ze onder de knie om mij (schuldig) te verlokken tot lekkere hapjes.
Die ik verstrekte. De een na de andere.

Gisteren zat ze opeens op het platootje boven.
Voor het eerst.
Waarvoor ik haar beloonde met andijvie.
Omdat ze meer deed dan weggedoken zitten en bedelen.

Zodat ze vandaag de hele dag daar zit en bedelt.
Ik kan er niet meer tegen en zit dus vanaf half negen al boven.

Morgen gaat ze naar buiten.
Of de dokter haar beter verklaart of niet.
Ik trek het niet meer.