Nina

Nina, voor wie het niet meer helder voor de geest staat, is een zeer ondernemend klein caafje (= ook voor een caafje klein) dat door mariette werd aangeduid als ´pleeborstel´.
Sinds ruim een dag is ze weggerukt uit haar groep.

Die ik vanachter mijn bureau in de ren lekker zie ronddollen.
Op bezoek bij konijn, klauterend door de kelder ónder de woning van konijn, kijkend hier, snuffend daar.
Bezig, bezig, bezig.
En als ik ze zo doende zie denk ik: zelfs deze relatief grote kooi is nada NIKS voor een caaf die zich wil vertreden.

Nina wil zich niet vertreden. Ze is bang. Ze is meestal verstopt in de verstophoek.
Ze leeft nog wel merk ik als ik elders in de kooi een blad andijvie of witlof neerleg.
Dat verdwijnt.
En 1x tref ik haar ook in het hooi.

R. zegt: Nina weet niet hoe lang een week duurt.
Klopt.
Maar ik weet het wel en Nina ervaart in elk geval het gevoel van ´heel lang´ (alleen).