Niks aan het handje, mevrouwtje

Op 1 van mijn laatste dagen in Amerika zet mijn Alamo-huurauto met grote letters op mijn dashboard: “WARNING – MALFUNCTION!”
Ik rijd naar de stad en vind een garage.
Ik mag naar de werkruimte. Waar een groot portret hangt van Trump en een MAGA-vlag.
(dit lijkt me niet een goed moment om daar over te beginnen)

De monteur kan niets vinden maar volgens hem kan ik gerust twee dagen later 5-6 uur met deze auto naar Las Vegas rijden wegens ‘niks aan het handje’ want: niets gevonden.
Garage nummer twee.
Zelfde ervaring.

Ik mail Alamo.
Antwoord: wat lullig voor u, die foutmelding. Bel het volgende nummer om een afspraak te maken om de auto ergens in te ruilen.
Ik bel het nummer: en krijg een nieuw nummer.
Wat me weer verwijst naar nummer drie. Waar de dame me vraagt naar mijn geboortedatum (= een normale vraag om te checken of je bent wie je bent, dus dat is het punt niet).
Maar dan.

Bij de dame is het Alzheimer-kwartje gevallen.
Of ik wel zeker ben dat ik bij Alamo heb gehuurd?
Die vraag stelt ze me keer op keer en ik ben even in de verleiding om te antwoorden: mm, nu u het zegt? eigenlijk was het Hertz! maar ik houd vol en zij geeft me een nieuw telnr (o got! maar dat moet dan maar).
Waarna ze ophangt.
Tuut-tuut-tuut.

Een nieuw mail gestuurd aan Alamo over dat het niet is gelukt met al die telefoonnummers.
Geen reactie.
Aan mijn host gevraagd of hij het voor me kan regelen.
Dat kan hij en de volgende dag rijden we samen naar Palm Springs en ruilen de ‘Malfunction’-auto in voor een wel werkend exemplaar.