Nieuwe #BFF

Altijd zeg ik wanneer ik een huis(je) wil huren: ik ben een loner, ik ben *niet* sociaal, ik wil met rust gelaten worden.
Iedereen zegt dat zij/hij dat begrijpt.
Vaak is dat ook zo.
Soms pakt het in de praktijk anders uit.

Het liefst huur ik grote huizen die geïsoleerd liggen.
Of kleine huizen die geïsoleerd liggen.
Aan ‘geïsoleerd’ hangt een prijskaartje.
Dus nu het geld op raakt, leg ik me vaker neer bij ‘minder geïsoleerd’.
Wel bind ik de verhuurder(s) op het hart dat ik alleen wil zijn.

Mijn eerste rental ná Pioneertown – waar ze precies begrijpen wat ik bedoel – is een trailer in Newberry Springs.
Inchecken mag om 2 uur (dat is vroeg!).
Gisteren schrijf ik een mail met de vraag hoe ik erin kom: is er een poort met een code?

Ik krijg direct een routebeschrijving en het verzoek vantevoren te bellen dan zal Judi me bij de poort opwachten en dan me rondleiden en me kennis laten maken met iedereen die er werkt en met alle dieren.
“I can hardly wait to see you!”

De dieren (honden, katten, pauwen, een emoe, een tamme raaf, landschildpadden) wil ik best ontmoeten.
Graag zelfs! die mensen, dat hoeft voor mij minder maar ik begrijp dat het niet te vermijden is.

Wel is goed om te weten dat de rondleiding direct aansluit op mijn komst.
Dus schrap ik het plan om via een spannende omweg van 6 uur de trailer te benaderen.
De reis kan ook in 2-3 uur incl boodschappen doen in Barstow.

Misschien moet ik er maar aan wennen, dat sommige mensen zo hartelijk zijn dat ik me er niet aan kan onttrekken.