Een paar weken geleden bekeek ik met iemand die ‘van wegdoen’ is mijn lakens.
1 had wel erg veel gaatjes dus die kon idd weg.
Een dekbedovertrek, nog in de verpakking, vond ik kwa kleur niet meer mooi.
Het materiaal leek me ook niet fijn.
Dus: hup, weg ermee, in de kliko.
Daarvan kreeg ik spijt.
Niet omdat ik hem had willen houden.
Maar dat is toch weinig duurzaam om iets dat nog helemaal goed is, dat nog in de verpakking zit, zomaar weg te gooien.
Zodat ik vorige week een zakje stro waarvoor ik geen bestemming had in een plaatselijke weggeef- of ruilgroep op Facebook zette.
Voor ‘afhalen en gratis’.
Geen liefhebbers.
Daarna het langs de weg gezet met ‘Gratis meenemen’.
Het duurde even maar toen was het weg.
Gisteren 6 doosjes Lipton Tea aangeboden aan iemand (die ze niet wou) en toen aan iemand anders (die ze wel wou).
Ik ga het nu vaker doen.
Niet via ‘hier’ denk ik, want dat geeft vaak gezeur van ‘wil wel maar wil geen verzendkosten betalen dus graag postzegeltjes tóe’.
(sorry als jij niet zo in elkaar zit, maar de bedoeling is er op een voor iedereen plezierige manier vanaf te raken zonder gedóe).
Geef een reactie