Netwerken

Ik ben steeds drukker aan het netwerken.
Ik zit nu dus ook op Facebook. Leuk.
En waarom? Ik kan er geen sterk verhaal bij houden.
Het is het verschijnsel van op goed geluk je ergens aanmelden, vrienden vinden, via die vrienden nóg meer vrienden. En dan de blije verrassing wanneer iemand me accepteert als vriendin en de nog blijere verrassing wanneer anderen *mij* benaderen.

En dán?
Tja. Dan niks eigenlijk.
Een enkel ‘hallo’-mailtje.
Of een ‘paar zinnen even bijpraten’-mailtje.
Dat zijn eigenlijk de beste.

Soms ontstaat er een écht contact. Dat is even interessant en dan zijn we eigenlijk uitgepraat.
Echt vervelend vind ik de mailtjes van mensen die ik destijds al nauwelijks gekend heb en die me bestoken met vragen over hoe het nu met me gaat.
Vroeger gaf ik beleefd antwoord. Nu niet meer.
Ik beschouw het maar als het Amerikaanse ‘how are you doing’ waarop ‘fine! and how are yóu?’ volstaat.