Ik was laatst bij de dermatoloog wegens hardnekkige roos: is verholpen (hoi).
Ik vertelde haar toen dat ik een bepaald zalfje gebruikte op een paar rare plekjes op mijn benen.
Ze wou ze zien en vroeg of de plekjes telkens erg anders opdoken of dat ze ‘vast’ waren.
Ik had geen idee maar hield het in de gaten en: er waren erbij die met de zalf te ‘genezen’ waren en andere niet.
Dat vertel ik vandaag en ik dénk dat ze nu wat ervan af gaat schrapen maar ik moet op een tafel liggen en ik krijg twee verdovende prikken en dan wordt er een biopsie gedaan.
Waarna de verpleegster er een grote pleister op plakt en ik denk ‘ok’ en wil van de tafel af maar ik krijg een steunkous aangemeten omdat “bij oudere mensen” (brr) wonden langzamer genezen en anders krijg ik een dikke enkel.
Pas later denk ik: *even* dikke enkel of permanent dikke enkel?
Ik vraag: hoe lang moet dit en de dokter met haar rug naar mij toe (ze tikt op de computer) zegt “een paar dagen” en ik vraag of ze bedoelt “twee dagen” aangezien ik zondag naar Londen ga.
Zij vraagt of ik daar veel wil gaan lopen en ik zeg timide dat dat niet hóeft (en denk: daar gaan mijn geplande wandelingen) want ze zegt wel niet dat dat niet mág maar dat snap ik ook zo wel.
En ja, ik vergeet dus te vragen: maar als ik het nou tóch doe.
(Later overhandigt de verpleegster me een papier: ik moet een week overdag de steunkous dragen).
Terwijl ik nog op die tafel lig vraag ik: wat kan het eigenlijk zijn.
Kan eczeem zijn, zegt de dokter.
“Of het beginstadium van huidkanker” waarna ze de kamer uitloopt want – ontdek ik later – ze behandelt tegelijk in de naburige kamer een andere patiënt.
Totaal van slag en boos op mezelf om wat ik allemaal niet heb gevraagd verlaat ik het ziekenhuis.
Mij rest nu niets anders dan google.
Dat van die steunkous en de dikke enkel en wandelen kan ik nergens vinden.
Op ‘beginstadium huidkanker’ google ik maar héél kort want in gedachten sta ik al te kloppen op de deur van de levenseindekliniek.
Maandag 7 maart belt de dermatoloog met de uitslag.
Morgen ga ik naar de borstenbus.
Of hoe een vrouw na twee dagen onderzoek van gezond via zenuwpees tien dagen later doodziek kan blijken te zien.
Of niet natuurlijk.
wat zul je geschrokken zijn. En ik zou toch nog maar even informeren over dat wandelen, want misschien is het juist zo dat als je veel gaat wandelen de kous niet aan hoeft. In principe versterkt die de pompfunktie van je aderen zodat het bloed goed uit je been afgevoerd wordt. Als je veel wandelt gebeurt dat vanzelf, dus dat wandelen zou zelfs goed kunnen zijn.
Ik ben idd erg geschrokken.
Waarom denk jij dat wandelen wel goed is?
Ik probeer op FB artsen-vrienden te vinden maar dat lukt nog niet erg.
als je wandelt wordt zorgt de pompfunktie van je kuiten ervoor dat bloed en lymfevocht beter terug kan richting hart. De kousen hebben hetzelfde effekt, maar dan op een kunstmatige manier. Ik heb een vingerblessure opgelopen en zwachtel mijn vinger ’s nachts om te voorkomen dat ik een erg dikke vinger krijg aangezien ik ‘m dan nauwelijks beweeg.
Ik heb intussen een bevriende arts op FB gevonden.
Helaas werkt mijn huisarts uitgerekend op vrijdag niet.
kun je de dermatoloog niet bellen? Die heeft je toch onduidelijke informatie gegeven? Ik ben overigens benieuwd wat de conclusie gaat worden.
Ik ben niet zo assertief helaas.
Dat geldt al in het algemeen.
Maar gisteren: ik had een afspraak om 5 voor 3.
Er was, bleek me, 5 minuten voor me uitgetrokken.
En ik was drie kwartier te laat aan de beurt.
De dokter liep steeds weg of tikte op de computer en ik had al moeite om als ik haar even trof een vraag te stellen.
De verpleegkundige zei later ook: dat het een erg goede dokter was maar vaak wat kortaf met patiënten.
Wat me een understatement lijkt.
Want hoe kun je nou achteloos zeggen dat iem missch huidkanker heeft en dan weer weglopen.
Ipv even vertellen hoe dat ev te behandelen zou zijn!
En nu dadelijk naar de borstenbus.
Het leven zuigt soms.
O ziel, dit is zo herkenbaar. Die schrik en die schijnbaar onverschillige en geroutineerde houding van specialisten. Het lijkt wel of er een permanente onderbezetting is in ziekenhuizen.
Je moet wel lang wachten op de uitslag!
Dat lopen gied is voor de bloedsomloop en zwelling tegengaat is waar. Ik heb datzelfde gehoord na mijn voetoperatie en merk dat ook. Dus die steunkous kan, denk ik, best even af in Engeland. Verder zou ik hem lekker gewoon even dragen en zorgen dat je regelmatig je been in de lucht houdt ofwel loopt. Staan of zitten met been naar beneden is minder goed.
Ik hoop dat de uitslag meevalt. Kan me de schrik en paniek zo voorstellen. Leef met je mee, hoor, en hoop op een positieve afloop. Ook wat betreft die enge borstenbus.
In eerste plaats: heel veel sterkte en
vooral ook veel genoegen in Londen komend
weekend.
Je observaties waren weer zo treffend en zo herkenbaar (pogingen tot contact met
een gebogen rug achter computer etc.)
dat ik er ook om moest lachen.
Heb je er wel eens over gedacht om je
zeer korte verhalen over jezelf, natuur,dieren etc. uit te doen geven ?
Nog l opmerking over je verslag:
ik zag niet dat de arts zei c.q. bevestigde
dat het om huidkanker gaat, maar dat ze
die vraag niet beantwoordde.
Ook is mij ontgaan waarom nu borstonderzoek.
Ik wens, ik hoop (helaas kan ik dat niet eisen), dat je tot 7 maart geest vrij maakt.
Ben ook weer benieuwd naar de observaties
vanuit Londen.
Toi,toi.
Huidkanker: ik vroeg haar (in zo’n zeldzaam moment van ‘durven vragen’ waarbij ze niet weg kon omdat ze net de verdovende prikken had gegeven en stond te wachten tot ze kan snijden) wat zij dacht dat het kon zijn.
Daarop antwoordde zij op een achteloze toon: eczeem of een beginstadium van huidkanker.
Toen ging ze snijden en kwam de verpleegster met een pleister en toen de steunkous en toen was ze weer weg.
Achteraf dacht ik: dat kun je toch niet zomaar op iemand *droppen*? “Je hebt misschien kanker”?!
Mbt de borstenbus: elke vrouw van boven de 50 krijgt eens in de twee jaar een oproep om haar borsten te laten onderzoeken. Is een heel naar onderzoek, kan ik weer eens bevestigen.
Mbt uitgeven: als ik dat in het achterhoofd had zou ik veel minder vrij schrijven.
Maar dank je voor de suggestie 🙂
heb je nog iets van de bevriende arts vernomen? Anders zou ik maar lekker gaan lopen (mits je daar geen last van hebt natuurlijk). Fijne tijd in londen!
Dit antwoordde de bevriende FB-arts:
“The stocking is necessary because of the destroyed lymph vessels during that surgery. You should wear it for a week as the nurse told you. I guess you go to London by plane, don’t you? Especially while flying you should wear it to prevent a swollen foot. You can walk around, no problem, but use the stocking and please don’t do a marathon (just kidding, but I think you understand).”