Mooi

Twitter is per definitie leuk zijn in woorden.
140 tekens per tekstje waarvan je followers en followers-to-be denken: tjee, wat is ze (m/v) geestig, interessant etc.

Als Twitter niet primair zo werkte had ik intussen geen 590 followers gehad.
Maar Twitter is ook: uiterlijk.
Zodat er Twitter bitches zijn die zich op sites met die naam verleidelijk tonen, die bijeenkomsten met elkaar hebben waarbij uiterlijk een rol speelt en ik zou liegen als ik het niet toegaf: allemachtig wat zijn er een hoop beeldschone meiden van in de twintig die twitteren.

Ik ben geen Twitter bitch.
Ik ben te oud. En eigenlijk denk ik dat ik ook toen ik jonger was geen Twitter bitch zou zijn geweest omdat ik als feministe toen niet op mijn uiterlijk had willen worden ingedeeld laat staan bejubeld.
Maar. Maar. Ik zie dat twittermannen van wie ik meer had verwacht Twitter beginnende bitchjes (meisjes van 20 met een leuk koppie en amper 100 tekstjes) kwijlend terug-volgen terwijl ze dat mij niet doen.
Wat ik niet veroordeel omdat ik óók weet hoe het zit met hormonen en ah! wat een leuke koppies hebben die meisjes. En wat een treurig ogend oud wijf ben ik.

Wat een tijdje hielp: ik gebruikte als avatar de foto van mijn gedichtenbundel van toen ik 18 was.
Was wel grappig maar ook een beetje raar.
Dus zette ik er vorig weekend een actuele foto op die ik zelf so-so vond.
En nu net weer een andere.
Die roze/oranje is de eerste, de blekere de tweede.
Ik ben reuze benieuwd.