Mol

Eind ochtend haalt Sammie iets binnen uit de tuin.
Hij ‘speelt’ ermee onder de bank.
Dan duikt aan de overkant van de kamer het iets op door zich met veel lawaai een weg te banen achter de mand met hout, onder de platenkast tot helemaal in de hoek waar de kabel het huis binnenkomt.
Een mol. Een snoezige kleine mol. ‘Jong’ denk ik maar wanneer ik later mol google zie ik dat die niet veel groter zijn dan 10-12 cm.
Kan dus heel goed een volwassen mol zijn.

Omdat het diertje zo klein is pak ik een theedoek. Opdat ik hem goed ‘voel’.
Ik grijp hem, ren richting schuur en achterdeur maar al snel krabt en bijt hij me hard door de theedoek (waar ik nog mee kan leven) maar dan sist hij als ware hij een giga slang en ik schrik en laat hem vallen.
Niet vanaf grote hoogte, maar toch.
Mol verstopt zich in de meest wanordelijke hoek van mijn kamer.
Waar een stoel staat met troep erop en twee reiskoffertjes er onder en een reiskoffertje ernaast.

Ergens in de middag (ik zit beneden te lezen): geritsel.
Mol klimt tegen de muur achter de kast wat tot niets leidt en laat zich dan weer vallen in de rommelhoek.
Wéér later: mol is in de keuken.
Ik heb allang de deuren naar bijkeuken en schuur én naar buiten opengezet.
Hopend dat de mol de buitenlucht voelt en daar op af koerst.

Het is dan 14.15 uur en we hebben nog wat routes door de keuken voor de boeg (wist niet dat ik zó veel kieren en sluipwegen had).
Om kwart voor vier neem ik me voor: om vier uur ben je buiten.
En alsof mol het vóelt.
Dit keer niet meer zwerven door de kamer maar van de keuken naar de bijkeuken en dan naar de schuur waar hij het nog moeilijk vindt maar zich klem loopt in een tuinhandschoen van mij.
Die leg ik buiten net achter de deur.
En wég is mol.
Om precies twee voor vier.