Mol

Laatst schreef ik dat ik een eend ‘had’.
Die had in het konijnenhok van Sally en Thomas alle bodembedekking bij elkaar geschraapt, er een prachtig nest van gemaakt, het bekleed met de eigen donsveertjes en er eieren in gelegd.
Alleen hield ze het na een week voor gezien zodat ik het nest na 4 dagen wachten of ze terugkwam heb laten verwijderen.
(‘Laten’ niet omdat ik daar mijn personeel voor heb maar omdat ik op het moment niet kan bukken)

Nu ‘heb’ ik een mol.
Die ‘heb’ ik natuurlijk nog minder dan ik de eend ‘had’.
Maar sinds een dag of tien maakt hij hoopjes achter mijn huis.
Direct naast de schuur en dan weer in het perkje dat voor munt is (maar waar de munt niet erg wil opkomen dit jaar).

Toen R. maandag hier was, maakte mol net een hoop in het perkje.
Voor mijn ogen zag ik het gebeuren. Hoe de hoop zachtjes bewoog en er steeds meer zand werd bijgegraven.
Elk moment verwachtte ik dat mol eruit zou komen en dat ik ‘hai, Mol’ tegen haar of hem zou kunnen zeggen.
Maar de hoop trok de aandacht van kip Bernadette die er in zocht naar wormpjes en alles binnen een minuut helemaal plat harkte.
De hoop was geen hoop meer en bewoog evenmin.

Nu zie ik een nieuwe hoop op het terrasje achter het huis.
Een best grote hoop. Maar de steentjes liggen daar dicht tegen elkaar dus de mol kán er hier helemaal niet uit.
Wel blijft hij maar graven en graven en ik mag er bij staan en ernaar kijken en er een foto van maken.
Dan valt hij (de hoop) ‘stil’.