Konijn Diddle (maandag verwond door konijn Bella Donna) eet niet.
Het wordt gedwangvoerd. Z’n wond wordt gezalfd. Hij krijgt antibiotica. Hij krijgt pijnstiller. Hij slikt het dwangvoer braaf door.
Maar weer terug in het hok bij de dierenarts zit hij te zitten. Eten blieft hij niet.
Ik heb gebeld met de dierenarts. Ik heb gebeld met de assistentes. Er komt geen verandering.
O ja, de wond lijkt goed te genezen. Maar een konijn dat niet eet, dat is geen goed konijn. Dat is een konijn dat kiest voor doodgaan. Omdat het de lol van leven niet meer inziet. En dus weigert ervoor te gáán.
Dierenarts weet het niet meer. Ik weet het ook niet meer.
Assistente bedacht vandaag: we kunnen assistente Jolien (= érg goed met konijnen) vragen om Diddle dit weekend mee naar huis te nemen.
Misschien dringt zij door tot zijn ziel.
Jolien zal het doen. Morgen om twaalf uur neemt ze Diddle mee. En dan maandag weer terug.
Ik wil erg graag denken dat dit het knopje bij het konijntje zal doen omgaan. Ik schrijf ook zoiets aan zijn vorige eigenaar.
Die lijkt de hoop te hebben opgegeven. Ze mailt dat ze weet dat ik het goed bedoel maar blijkbaar is er voor Diddle te veel veranderd.
Ik weet niet meer wat ik daarop nog moet terugschrijven.
Ik duim voor jullie….
Hopelijk brengt de actie van de assistente Diddle weer uit zijn shock. De “ingreep” van Donna moet gruwelijk voor hem zijn geweest.
Sterkte!
Arm konijn. Ik vind dit wel heel erg triest, voor Diddle en jou. En Bella Donna vind ik helemaal niet zo Bella meer en vooral geen Donna. Zoiets doe je toch niet?
@Truus: ik was eerst ook erg boos op Bella Donna.
Maar iemand die er meer verstand van heeft, heeft me uitgelegd dat ze Diddle zag als indringer.
Ze reageerde uit instinct, om zich te verdedigen.
Ach, wat triest. Ik hoop dat assistente Jolien het juiste knopje bij Diddle weet te vinden!
Ja, en dan nog het juiste knopje bij Bella Donna!