Ik denk ze al te horen dit weekend.
Ik zie ze niet.
Wat me niet verbaast want wanneer ze pas hun woning betrekken zijn ze altijd wat schuw.
Bang (vermoed ik) dat ik woedend tegen ze ga schreeuwen: wegwezen, jullie vernielen mijn dak!
Terugbladerend in dit weblog zie ik de kauwtjes voor het eerst vermeld op 10 april 2010.
Dat najaar laat R. door een zeer deskundige aannemer stevige metalen klemmen aanbrengen om herhaald nestelen tegen te gaan.
Dat blijkt zinloos.
Op 17 maart 2011 hebben de kauwtjes de klem even deskundig losgewrikt.
We besluiten ons erbij neer te leggen en laten de dakpan zo liggen.
Dan is het natuurlijk hopen dat het niet voor niets is en dat de kauwtjes ook dit jaar terugkomen.
Met opzet parkeer ik mijn auto zo dat ik goed uitzicht heb.
En jawel: daar zijn ze.
Nog niet met grote takken maar ze kruipen wel naar binnen.
Om ze niet aan het schrikken te maken fotografeer ik ze van heel ver weg door het vieze autoraam met mijn kleinste camera.
Welkom, welkom! zou ik ze willen toeroepen.
Sleep en sleur maar met de takken, bouw een prachtnest, prop je jongen vol met allemaal lekkers dat ik voor je zal neerleggen achter het huis.
En kom alsjeblieft volgend jaar wéér terug.
Lief!!!