Af en toe merk ik dat iemand door mij hier geplaatste foto’s elders neerzet. Zonder bronvermelding.
‘Jat’ wou ik zeggen maar als ik dat wil voorkomen moet ik maar zo verstandig zijn ze van een watermerkje te voorzien zodat het niet kan gebeuren.
De laatste weken word ik gevraagd om mijn ervaringen. Voor boeken die andere vrouwen gaan schrijven.
Eerst over de overgang. Met de vragenlijst kon ik niets.
Wat zijn jouw ervaringen met de overgang?
Wat kunnen andere vrouwen leren van jouw ervaringen?
Hoe ga je om met je creatieve ideeën/ingevingen?
Hoebedoelu. Die vrouw heb ik dus teruggemaild dat ik niet meedoe.
Nu weer een verzoek. Om een verhaal voor een boek over online netwerken en dan mn hoe het mogelijk is dat ik op twitter een groot netwerk heb opgebouwd terwijl ik niet doe aan irl-contacten en zelfs een uitnodiging van de minister heb afgeslagen.
Ik kan me inderdaad voorstellen dat dat een leuk verhaal is. Met mijn naam erbij (want dat is de bedoeling). Maar: het is wel *mijn* verhaal. En áls ik al meedoe wil ik er zeggenschap over hebben. Niet m’n hart uitstorten en dan uit z’n verband gerukte en becommentarieerde kwoots van mezelf terugvinden in háár boek.
Dat laatste heb ik geschreven. Geen idee wat er terugkomt.
En misschien ben ik wel een reuze trut dat ik niet spontaan meedoe om belangeloos andervrouws boek op te leuken.
Hier ben ik immers ook schaamteloos mezelf.
Maar misschien is dat het verschil. Hier is *hier* = van mezelf.
Geef een reactie