Zo zitten “mijn” katten standaard als ik er ben: Sam woont bij Eeb in de grote stoel, Guus ligt in de buurt, hij figureert als de pater familias en ik zit op de bank (buiten beeld). Ze doen anders vanaf het moment dat ik binnenkom en stappen weer in hun gebruikelijke rol als J. weer binnenholt om ze te omhelzen.
Hun idee van vacantie is niet “naar Yuma gaan”, maar “anders doen”. Sam het minst; die zit toch de halve dag op de monitor (en Guus gaat natuurlijk wel door met jagen).
Ik ben al lang opgehouden om me af te vragen of ze met mij erbij wel gelukkig zijn. Ze doen gewoon waar ze zin in hebben en dat doe ik ook graag.
dat lijkt mij heel gelukkig: iedereen die doet waar ie zin in heeft, zonder daar een ander door te storen.
Ze zien er in elk geval absoluut niet ongelukkig uit.