Een vrouw die na het trouwen de naam van haar man overneemt, wordt gezien als afhankelijker, minder ambitieus en minder intelligent dan een echtgenote die haar meisjesnaam houdt of een ongetrouwde vrouw.
Het is onderzocht door de universiteit van Tilburg en het staat in de krant.
“Liselot Thomassen – Thomassen?” rondt Rob Trip vragend het gesprekje met zijn mee-lezer af.
“Thomassen,” bevestigt die. “Eigen naam.”
“Goed zo, ik wist het niet,” reageert de presentator.
Even Trouw erbij gepakt en daar nog gevonden: “Volgens de onderzoekers behoudt 15,4 procent van de getrouwde vrouwen haar eigen naam. Van de ongetrouwde vrouwen is 83 procent van plan ofwel de naam van de toekomstige echtgenoot te gaan dragen of een dubbele naam. Van de mannen vindt 82 procent het prettig als een vrouw zijn naam overneemt.”
Raar trouwens dat er nog steeds – behalve door onze nieuwslezer – wordt gesproken over ‘meisjesnaam’. Daarmee wordt immers al gesuggereerd dat het een naam is die je draagt zolang je ‘meisje’ bent om die af te leggen wanneer je opklimt tot de begeerde status van getrouwde vrouw.
[stukje stond ook op Fanlog, wegens ‘druk-druk-druk’ en ‘is best leuk’ overgenomen]
Ja, nooit iemand gehoord over ‘jongensnaam’ in dit kader. En een man die de naam van zijn vrouw overneemt moet zich verdedigen.
Een man die de naam van zijn man overneemt, ach, die wordt meestal toch al als anders gezien en daar kun je dus ook alles van verwachten 😉