Ik ben geen taalpurist. Ik ben zelfs niet erg goed met taal.
Wel met taal in de zin van ‘met taal spelen’ denk ik zelf (in niet zo erge bescheidenheid).
Waarmee ik bedoel dat ik vaak moeiteloos vrij associërend leuke woordcombinaties maak.
Maar hun/hen en wanneer wel en niet een tussenstreepje en ook af en toe een d/t – ik slodder. Waarbij ik de ergste blunders er uit haal via de Preview-functie. Maar soms zelfs dan niet.
Dit zou me milder moeten maken mbt andere taalfouten.
Helaas.
Ik voel een maagkramp bij ‘de media IS’. Wat ik lees op een ander medialog en wat ik regelmatig hoor uit de mond van die leuke jongen die de schoonzoon is van Nancy Pelosi.
De media zijn echt en heus meervoud.
En ik besef me dat dat lastig is.
Probeer er aan te wennen en zie het als een ekspieriement.
…en zonder je eraan te irriteren 😉
@ Bea: krék 😀
Ik besef me regelmatig dat hun niet moeilijk doen – taal is in ontwikkeling en ooit zal dit wel de geaccepteerde vorm worden.
Wat me wel steeds verwondert: “groter dan ik” wordt niet “groter als ik” maar “groter als mij”. Blijkbaar zit er toch wel ergens een grondregeltje verankerd, zelfs als je ‘m verkeerd toepast.
Hun zijn groter als mij, besef je je dat wel? Of irriteer je je daaraan? 😉
Volgens mij is het een ekspieriementje, Hippo 😉
Hun???
Da’s toch niet goed? Dat moet toch ‘hullie’ zijn, hullie zijn groter as mij?
Tenminste, dat roepen wij hier regelmatig door het huis: Húllie komen niet, húllie willen niet….
En volgens mij leren ze op school ook niet veel beter 🙁
@Karin. Raar fenomeen: hullie en zullie, ofschoon zwaar fout, behoren tot de algemeen geacepteerde taal binnen bepaalde kringen van de adel. Zullie motte op hun reet hebbe = populair blauw bloed jargon.
Heb ik nooit begrepen, maar zal wel onderzocht zijn.