Magnetron

Ik had ooit een magnetron/oven die ik snapte.
Fijn ding was dat.
Tot hij een jaar of vijf geleden bijna letterlijk in rook opging.
(een rokende magnetron is gevaarlijk ivm brand enzo)

Dús bestelde R. een nieuwe voor me die volgens een winkel in Amsterdam zéér simpel te bedienen was en die ik nooit snapte zodat R. hem een paar keer heeft gebruikt toen hij hier oppaste en onlangs heeft die magnetron het huis verlaten.

Zélf vond ik bij Sligro een -relatief- goedkope magnetron die zichzelf aanprees als simpel.
Wat me in de praktijk vies tegenviel zodat de enige die het kreng ooit gebruikte weer R. was.

Maar omdat ik vind dat ik mezelf toch af en toe moet voeden en iets opwarmen in een voorverwarmde oven dan een goed idee is, probeerde ik hem vorige week nog eens uit.
Ik dacht: *precies* doen wat er staat!
En ik dééd precies wat er stond.
En verdomd: de lasagne van de slager wérd verwarmd!
Niet zo warm als lekker was geweest, maar dit was een mooi begin.

Vandaag wil ik het restant van de lasagne bereiden.
Ik doe weer *precies* wat er staat.
Indrukken convectieknop.
Afstellen temperatuur.
Indrukken start-bevestigen-knop.
Nogmaals indrukken van die knop.
NIETS!!!!

Ok… diep ademhalen en opnieuw proberen.
En nog eens. En nog eens.
Maar steeds NIETS.

Dan maar opwarmen via ‘magnetron’ met telkens 30 seconden.
Wat een halfwarme-halfkoude hap oplevert die ik lusteloos naar binnen vork.
Denkend: why oh why doet ook dit kreng niet wat ik wil terwijl ik toch écht precies doe wat er in de gebruiksaanwijzing staat.