Het goede nieuws: de ramen en mijn auto zitten niet onder zeep, boter of ander moeilijk te verwijderen smeerspul.
Het minder goede nieuws: vanaf drie uur reden auto’s toeterend door het dorp.
En dat elke twintig minuten zodat ik pas tegen zes uur in slaap viel maar toen weer wakker schoot omdat ik Femke en Agnes moest vrij laten.
Waarna er een leuk Radio 1 Journaal was met Astrid Kersseboom. En toen Cappuccino.
(in een poging alles weer met een vrolijke blik te zien)
in amsterdam centrum en zuid is van luilak niets meer te merken. al jaren niet. inmiddels staat
luilak zelfs zó ver van mijn bed dat ik me gisteren pas door een advertentie van de hema
realiseerde: oh ja, luilak.
maar mijn fiets is buiten ongemoeid gebleven & de (klantenkorting van de hema (voor klanten die vóór tienen kwamen) heb ik niet gehaald.
Vóór tienen ben je geen-Luilak (in Hema-termen)?
Daar denken ze in Grootschermer dus héél anders over…
zeg ik het niet duidelijk? 🙂
de hema gaf vandaag luilakkorting aan iedereen die
tussen 8 en 10 uur boodschappen kwam doen.
Dan had ik het dus inderdaad goed begrepen.
Rare jongens (en meisjes), daar in de Grote Stad 🙁
maar wel uitgeslapen jongens (en meisjes)! 🙂
Alsof ik hiervoor heb gekozen toen ik op het platteland ging wonen 🙁
nee, dat krijg je er allemaal gratis bij cadeau! 🙂
naschrift:
de poltie vond het een ‘relatief rustige’
luilakviering, aldus het parool. zie:
http://www.parool.nl/nieuws/2007/MEI/26/ams7.html
Het wás ook relatief rustig.
Dat getoeter heb ik ook een keer mogen beleven startend om middernacht.
Wat niet wegneemt dat ik nu al twee dagen geheel kapot ben door deze inbreuk op mijn broodnodige nachtrust.