Leuk

Schouders eronder, zeg ik tegen mezelf.
En dan zit ik op Facebook in de Edita-group en zie dat de schrijver van haar eerste biografie (Niels Rishoi) ook langskomt – hoewel hij niks bijdraagt.
Ik overwin het een en ander en vraag om vrienden te worden.
Hij accepteert me.
En het zegt niks want wie weet accepteert hij iedereen (hoewel.. met 216 vrienden) maar ik zie het als een ‘nu gewoon meedoen en niet simmen’.

Wat niet zo moeilijk is zo aan de PC vér van echte mensen.
Maar hopelijk beklijft iets.
En anders ga ik bibberend en met een knoop in mijn maag (naast de brok in de keel) naar het verre Baden-Baden en zie dan maar hoe ik me red.

Er is geen ’terug’ meer.