Aan ‘lauw’ als woord ben ik nu gewend.
Ik denk dat ik ook begrijp wat het betekent.
Het is iets dat Herman van der Zandt hééft en Rik van de Westelaken denk ik ook maar Jeroen Tjepkema dus niet. Een zekere ‘cool’-heid.
Een woord dat me de laatste dagen opvalt is ‘lekker’ en dan niet in de betekenis van Lekker Ding. Maar zoals in die vreselijke commercial van die bejaarden met hun hondjes op de achterpoten.
Hoe het met de buurvrouw is? “Lekker!” “Nou, lekker dat het lekker is!”
Waarna buurvrouw naar huis gaat om “lekker bakkie doen” te doen. En dat hondje hoop ik eindelijk weer gewóón mag lopen.
Niet zo’n leuk woord dus: ‘lekker’. En als ik het al gebruik, gebruik ik het zelf alleen negatief.
In de zin van “nou, lékker dan!” wanneer iemand iets fout doet (in mijn ogen).
Maar nu hoor ik Jurgen van den Berg op het 3FM-nieuws zeggen dat het “lekker gaat met Air France KLM”.
Dus misschien is ‘lekker’ toch een jongerenwoord.
Wat die hondjes-reclame des te merkwaardiger zou maken.
Zo ligt ‘leuk’ me in de mond bestorven. En toen ik studeerde ‘wel lachen’ voor ongeveer hetzelfde gevoel, totdat in een werkcollege de hoogleraar die term zwaar ironisch gebruikt. Toen was ik weer even genezen. Ik ben erg vatbaar voor modieuze termen!
‘Gaan als de brandweer’ vind ik ook zo’n mooie uitdrukking. Of: ‘Mijn kamer ziet eruit als een spoorwegongeluk.’
Later! (zegt mijn eindredacteur altijd ten afscheid)
Modetermen komen en gaan. In mijn bla bla poeha-studententijd was alles amorf, onbestendig, geestig, abject, obscuur, reformistisch, valide of prominent. Er werd veel gegenereerd, gearticuleerd en natuurlijk geabstraheerd.
Alle herinnering valt samen in dat ene bla-woord: dialectisch. Dat ging tot aan: Wilt u een dialectisch kopje koffie voor ons genereren? Arme obers.
O ja: ‘geestig’, die heb ik recentelijk ook opgelopen! Maar ik ben allergisch voor ‘absoluut’,’buitengewoon’, ‘uitstraling’ en ‘passie’.
Maar: wat was er dan dialectisch aan die koffie, Jaap?
Helemaal niks Inger, we waren verslaafd aan dat woord. En ik heb me nooit helemaal kunnen losmaken van de gekunstelde ouwehoerderij van toen. Daarom spreekt, als ik ’t mag zeggen, de stijl van Jeanne me erg aan: levendig, geestig, trefzeker, direct en persoonlijk.
@Inger. Ja, ‘uitstraling’ en ‘passie’ vind ik ook rotwoorden. Hoe zou dat komen? Door de pretentie ervan? De mensen die het gebruiken? De omgeving waarin het wordt toegepast? Woorden stinken soms vanaf de eerste indruk, zonder dat je precies weet waarom.
Helaas bezondig ik me zelf aan ‘leuk’.
En eigenlijk erger ik me niet eens aan veel woorden.
Behalve die fout gebruikte zoals ‘zich beseffen’.
Ik vraag me echt vooral af hoe het *zit*.
En de ontdekking van ‘lauw’ vind ik dus gewoon eh… ‘leuk’.
Omdat ik tot een paar weken geleden het hele woord niet kende en nu wel en dus iets heb geleerd.
‘Lekker’ stoort me enorm in die oerdomme commercial. Ik dacht: zo worden domme mensen blijkbaar geacht te praten.
Daarom was ik zo verrast toen ik hoorde dat het ook gebruikt werd in het als hip bedoelde journaal op 3FM.
@Jeanne: ik denk dat het hip is om domme mensen kneuterig neer te zetten met ‘lekker’ als modieus woord. Verder vind ik je woordleerdrift leuk (gaan we weer!) en je schrijfstijl, zoals Jaap ook al zei, zo mooi compact.
@Jaap: mijn ergernis gaat over de inflatie van die woorden. ‘Passie’ zeggen als je ‘hobby’ bedoelt; ‘uitstraling’ gebruiken zonder bijvoeglijk naamwoord, dus over wat voor soort uitstraling hebben we het dan; ‘absoluut’ zeggen als je ‘ja’ bedoelt. Grom.