Lek

Een paar maanden geleden lekte het opeens van de zolder in mijn kamer.
Dus bel ik in paniek E. die technisch handig is.
Vele uren later komt die langs, ziet nergens een lek en intussen lekt het ook niet meer zodat ik ‘voel maar’ de spullen aanreik die echt en heus die ochtend zijn nat geworden.
Kan wezen, maar er is dus echt geen lek.
(monteur mijn auto maakt een raar geluid, mevrouwtje ik hoor niets)

Vanochtend, ik zit Radio 1 te luisteren en hoor gedrup.
Nee toch – het zal toch niet echt?
Ja hoor: drup. En nog eens: drup.
Op plastic zakjes in de open kast direct achter mijn bureau zie ik druppels.
En op de enveloppen op een plank links erboven voel ik een hoop nattigheid.

Naar zolder, door de kieren gekeken waar het punt moet zijn direct boven de kast.
Dat ligt onder de verwarmingsketel. De vloer afgetast en jawel: water. Niet erg veel, maar: water.
Een handdoek er onder gewrongen.
Zodat het nu in mijn kamer niet meer lekt.

Op het briefje voor R. zetten (onder ‘bruggetje over de vijver zakt door’, ‘vijver is lek’, ‘PC heeft vaak kuren’: ‘verwarmingsketel is lek’).
En -slap- hopen dat het mijn tijd (=9 dagen) wel zal duren en dat R. niet hetzelfde zal denken maar er iets aan zal dóen.