De man van de Volkskrant vroeg me gisteren naar m´n leeftijd.
Met een excuus: ´ik moet nu eenmaal…´.
En ´55!´ riep ik alsof ik dat een feestelijke leeftijd vond.
"Ik dacht 52 of 53″ zei hij en ik dacht even: daar gaat m´n promo-stukje wegens hoogbejaard en dus niet vallend in de doelgroep. Maar hij ging dapper door en ik fakete iets over dat leeftijd nu eenmaal is en geen probleem enzo.
(blèh)
Vandaag hoor ik over Krijn Torringa die dood is. En eerst zeggen de berichten dat hij 61 is maar hij is toch 66 en de verwarring komt omdat hij ´n leeftijd in ´n cv is gaan wijzigen.
Wegens hoe jonger hoe beter.
Leeftijd indien ouder zuigt dus echt.
Maar ik en erover liegen – no way.
Al kan ik een benauwd hartje niet ontkennen.
Ach ja, leeftijd zegt niks.
Maar als mensen je jonger schatten kan je wel wat smokkelen!
Maar dan krijg je weer andere rare dingen, renesmurf! Ik word bijna altijd te jong geschat. Pas nu (44) kan ik er de lol van inzien. En die keer natuurlijk dat ik als keurig getrouwde dertiger sjans had van een jochie van twaalf.
Een jaar of 10 geleden werd ik-toen 47-opgebeld door een mij onbekende man.
Toen ik mijn naam had genoemd zei hij:”Is je vader thuis?”Waarop ik riep,die is al 15 jaar dood!