Langer naar Amerika

Vandaag opeens overvalt het me: ik wil langer naar Amerika.
Maar eigenlijk sluimerde het al langer en probeerde ik maandag voorzichtig op R. uit ‘zal ik in het weekend terugkomen’ maar “niet doen” zei hij. Mogelijk omdat hij dacht dat ik het voorstelde omdat dat voor hem met ophalen makkelijker zou zijn.

Vandaag is daar dus die overval: ik wil.
Want hier, Nederland, ik vind er niet veel aan. Ik voel zoveel pressie. Ik voel verwachtingen. Waaraan anderen niet voldoen tegenover mij, waaraan ik niet voldoe tegenover anderen.
=niet leuk.

Eerst een mail aan R.
“Ich setz dem Fall…” wat verwijst naar de operette Der Bettelstudent en R. (die ik een uur later bel omdat hij nóg niet reageerde) corrigeert ff de naamval. Jaja. Hij wel (spreekt Duits).

Mail-mail-mail met Melissa van de Yuma Cabana en: I’m all set.
Nu nog de vlucht regelen. En Kingman. En Boulder City.
En: Der Bettelstudent in de ghettoblaster.

“Ach, ich hab’ sie ja nur
Auf die Schulter geküsst
Hier hab’ ich den Schlag gespürt
Mit dem Fächer ins Gesicht. –
Alle Himmelmillionendonnerwetter, heiliges Kanonenrohr.
Mir ist manches schon passiert,
Aber so etwas noch nicht!”

= goeie herinnering terug aan R. en ik.