Kutdag

Ik was jarig en honderden (echt: honderden) mensen op FB stuurden me lieve wensen over fijne en feestelijke dagen en ik voelde me klote.
Ik vier mijn verjaardag nooit.
Dat is niks bijzonders.
Maar gisteren vlogen alle nare herinneringen die ik had me aan.

Mijn leven met Lodewijk, het verlies van Lodewijk.
Idem Roelof.
En nog het een en ander (laat dat maar aan mij over, als ik eenmaal nadenk over ellende, schiet me al snel méér te binnen).

Ik had dus een kutdag.
En vandaag voel ik me alleen iets beter omdat gisteren voorbij is.